Geri almak istiyorum!Sana sanırım ah ettim, çünkü yalan söyledin ve sonunda beni kırdın. ve sanırım tuttu ki uzun zamandır işsizsin. Ancak geri almak istiyorum, çünkü kasti değildi.
Seninle bir iş toplantında karşılaştık. Canım kontağım Cem toplantıya seni de kattı. Son derece ciddi biri olmasına rağmen toplantı sonunda -ben sonradan çaksam da- aramızı yapmaya çalışmıştı. Sonra bizi aynı asansöre tıkıp kaçmıştı. Sen de ben de bu beklenmedik durum karşısında aptal aptal kala kalmıştık.
Sen bilmiyorsun ama ben "kimmiş bu yaaaa" diye sana bakındım. Bir insan aynı filmden ya da da aynı müzik gruplarına kadar bu kadar çok aynı şeyden mi hoşlanır! Cem nasıl fark etmişti bu kadar ortak noktamızı!?! Sonra ben de senden hoşlandım.
Sonra senin şirketinde çalışan bir arkadaşımın ağzını arattım. Sonra o da sinsice aramızı yapmaya çalışmış. Şöyleki; benim ben olduğumu söylemeden sana "Madem kız arkadaşından ayrıldın benim süper uyuşacağınıza inandıım bir arkadaşım var, mutlaka tanımalısın! Buluşalım mı hep birlikte? " dedi ve sen de "neden olmasın" dedin.
Arkdaşımın beceriksizliğinden ötürü zaman geçti. Bu arada senin departmanın kapandı ve işine son verildi. Seni metroda, bir kere de vapur iskelesinde gördüm ama her ikisinde de seni bir şey diyemedim. Böyle garip bir basiret bağlanması. Konuşamamanın verdiği acı ile arkadaşımdan yardım istemem ve onun bana arkamdan çevirdiklerini anlatması....
Benim arkadaşım sana "biz buluşuyoruz. Sen de gelsene hem bahsettiğim arkadaşım ile tanışırsın" demiş. Ama sen "yaaa ben seninle o konuşmayı yaptıktan sonra "ertesi gün" başka biri ile çıkmaya başladım" demişsin. Benim arkadaşım bir gün bunu bana ağzından kaçırdı. Yani "olur, buluşalım" dediğinin ertesi günü biri ile çıkman çok enterasan tabi!!!
Erkekler! Garipsiniz...yalancısınız. Zayıfsınız! Sinirlendimmm....çokk....çok çok çok çok çok çok çok sinirlendim!!
O gün ahımı aldın, yalancı olduğun için. Belki yedek yapmayı planladığın için. O gün sanırım ahımı aldın çünkü beni üzdün. Düzgün biri dediğin adamın bile ne kadar yamuk olduğunu görüp, kocaman bir hayal kırıklığı olduğun için.
Arkadaşım ile bu konuşmayı yaptığım zaman işine son verilmişti aylardan Nisan. Şu anda aylardan Ekim ve hala işsizsin, o parlak CV'ne rağmen.
İlk başlarda seviniyordum "beter ol" ..."hahaha ilahi adelet"
Artık 6 ay geçti. o kadar tecrübe,Boğaziçi, hem almanca hem İngilizce...bunlara rağmen işsizsin. Artık kendimi suçlu hissediyorum....sanki seni lanetlemiş gibi. Düşünüyorum da acaba farkında olmadan başka birinin hayatını mı etkiledim?
Geri alıyorum, affediyorum (affedileek bir şey olmamasına rağmen), her yapılması gerekirse onu yapıyorum! Cidden iyi olmanı diliyorum Emrah
Belki bu laneti kırarsan ancak o zaman benim hayatımda eksik olan şeyler düzene girecekmiş gibi geliyor. Tıpkı bir gün seninle asansörde karşılaştığımızda konuşarak kendi basiretimi kırabildiğim gibi.
